Mijn vijf maanden in Azië zitten er bijna op! Morgen neem ik de bus naar Bangkok, my final destination, om daar de laatste vier dagen van mijn reis door te brengen. Voor de laatste keer rijst met stokjes eten, voor de laatste keer afdingen op de lokale markt, voor de laatste keer op het nippertje scootertjes ontwijken, mijn laatste biertje in een van de vele backpackerbarretjes drinken en voor de laatste keer mijn ho(s)telkamer delen met vele anderen. Ik heb genoten, heb zulke mooie dingen mogen zien, heb praktisch elke dag nieuwe mensen ontmoet en heb zoveel geleerd. Uiteraard, ik heb ook m'n dipjes gehad; er is geen backpacker op aarde die soms niet heel even het gevoel heeft niet meer te willen reizen. Maar al met al was het top en zou ik het zo weer over doen (hetzij zonder stage..)! Maar eerst: een kort verslag van de laatste drie weken.

Samen met Nicolien, Joost en nog een stuk of 25 anderen waren we in Halong Bay echt even ‘op vakantie op vakantie'. Wat een paradijsje! Varen op een grote boot door de vele rotsformaties, slapen op een privéstrandje dat nog het meest doet denken als een luxe versie van Expeditie Robinson, wakeboarden door de baai (jaja, ik heb gestaan!) en een hele hoop gefeest. Nicolien en ik waren zelfs zo enthousiast dat we besloten er nog een dagje aan vast te plakken en samen met vier anderen het grotere Cat Ba eiland nog even onveilig te maken. Uiteraard: op de motorbike :D Na 's middags de lokale ‘FC Hanoi' toegejuicht te hebben en tot in de late uurtjes ook nog ons eigen Holland in een overvolle en loeihete Oranje kroeg, was het voor Nic en mij weer tijd om te splitsen en allebei onze eigen reis te vervolgen. Voor mij hield dit in: een 26-uur-durende treinreis naar Zuid-Vietnam, Nha Trang. Helaas werd ik hier ziek, en heb ik twee dagen 'lekker' op mijn bedje gelegen. Maar ach, dat hoort er hier nu eenmaal bij. Via het verkoelende Dalat eindigde ik mijn Vietnamtrip in Saigon, ofwel: Ho Chi Minh City. Ik schreef al dat ik nog niet zeker wist of dit land wel echt de mijne was en echt, ik heb het echt geprobeerd: heb Vietnam een tweede kans gegeven. Na echter in Hanoi een klap van een taxichauffeur te hebben opgevangen en als klap op de vuurpijl in Saigon te zijn beroofd van mijn tas (met daarin camera, mobiele telefoon, pinpas, creditcard en geld) mag ik toch wel zeggen dat Vietnam niet mijn lievelings is. Maar gelukkig had ik Cambodja nog voor de boeg om mijn Azië indrukken nog een beetje bij te stellen en dat is gelukt!

Alhoewel ik hier in Cambodja slechts zeven hele dagen door heb gebracht, vind ik het geweldig! Phnom Penh was heftig, de killing fields en de voormalige gevangenis S21 uit de tijd van de Khmer Rouge hebben een ongelofelijk indruk achtergelaten. Wat een drama heeft zich daar afgespeeld! In Sihanoukville maakte de continue stortregen het liggen op het strand onmogelijk, maar heb ik mezelf met een boek en fruitshakes goed vermaakt in een barretje. Nu zit ik in Siem Reap: geweldig! In het hostel mét zwembad kom ik goed aan mijn trekken wat betreft chillen, de Angkor What? Bar zorgt 's avonds voor de mooie verhalen en ontmoetingen, en vandaag zoals het hoort cultuur gesnoven bij de tempels van Angkor Wat. Alhoewel de wolken voor onze zonsopgang zaten om 05.00 am, vond ik de tempels prachtig. Ik heb een onvergetelijke tijd gehad, maar kan niet anders dan bekennen dat ik zin heb om weer naar huis te gaan. Nog een paar dagen afscheid nemen van Azië in Bangkok, om volgende week weer veilig op Nederlandse bodem terug te keren.

Conclusie

Na vijf maanden rondreizen in het verre oosten kan ik niet anders dan concluderen dat Azië toch wel een beetje mijn hart gestolen heeft. Het is hier prachtig, de cultuur is zo rijk, ik heb zo ontzettend veel gezien, maar nog veel meer niet! Daarom twijfel ik er niet aan dat ik hier ooit nog terug kom en weer een nieuw stukje Azië aan zal doen.

Vijf maanden, vier landen en een grote stad later kan ik zeggen dat ik met de echte backpackers mee kan praten. Op één vlucht van Lhasa naar Kunming na (ivm het aflopen van mijn Chinese visum) heb ik alles over land gereisd: van miljoenenstad Beijing, dwars door China naar Tibet, en via de jungle in Laos, de stranden in Vietnam, de historie van Cambodja, all the way to Bangkok, my final destination. Ik heb ongelofelijk mooie dingen gezien, gedaan, interessante mensen ontmoet. Helaas ook minder mooie dingen (milieuvervuiling, veel kindermishandeling) wat je weer met beide benen op de grond doet staan. Mijn backpack is gegroeid van 12 kilo in maart tot toch minimaal een kilo of 16/17 op dit moment. Toch dubieus naar mijn idee, aangezien ik al mijn winterkleren heb gedoneerd aan tibetaanse monniken en nog een doos naar huis heb laten shippen vanuit Vietnam..

Ik heb in drie maanden tijd tien woorden Chinees geleerd, maar met tien woorden kom je in China eigenlijk best ver. In Laos, Vietnam en Cambodja wordt verrassend goed Engels gesproken, en ben ik niet verder gekomen dan een simpel hallo en dankjewel. Ik heb mijn engelse ruimschoots verbeterd door het reizen met alle Britten, Ieren, Amerikanen, Canadezen en Australiers, alhoewel ik stiekem elke keer weer baal als mensen tegen me zeggen: You're from Holland, right?, nadat ik één zin heb gezegd..

Ik heb in totaal 13 weblogs geschreven met 218 bijbehorende foto's (maar stiekem over 5000: voor de geïnteresseerden..) wat voor mij een leuke herinnering aan Azië is. Iedereen die mijn weblog heeft gevolgd: superbedankt voor al jullie interesse en alle 220 (!) reacties! Die zijn zo ontzettend leuk om te lezen als je zo ver weg van huis bent!

Evaluatie

Land waar ik het liefste weer naar terug zou keren? China, veel gezien, maar nog veel meer niet gezien

Lekkerste eten? Chinees

Fijnste land om te backpacken? Laos, met stip op nummer 1

Aardigste mensen? Laos

Mooiste stranden? Vietnam

Dieptepunt? De bus van Savannakhet (Laos) naar Danang (Vietnam); de overval in Saigon

Hoogtepunt? Tibet, the ‘Tha Khaek Loop'

Nieuwe hobby? motorbike rijden

Favoriete Chinese zinnetje? ‘si shi si, shi shi shi, shi si shi shi si, si shi shi si shi', wat betekent: ‘vier is vier, tien is tien, veertien is veertien, veertig is veertig', mits op de juiste toon uitgesproken uiteraard.

Aanbevelingen: the do's and the don'ts

Reizen? Doen!

Alleen reizen? Ook doen! Er zijn momenten geweest waarop ik me the Queen of the World voelde, een beetje in mn uppie Azië rulen. Er zijn ook momenten geweest waarop ik het alleen reizen hebt verafschuwd. Maar overall: positief!

Als meisje alleen reizen? In Azië geen probleem. Met een gezond verstand kom je ver.

Hello China Project? Niet doen, er zijn projecten waar je hulp harder nodig is.

Je vriendje vijf maanden thuis achter laten? Niet doen, geen bal aan.

Interessantste bestemming? Tibet

Wat ga ik missen? De aardige locals, het eten, de waarde van het geld, het elke-dag-nieuwe-mensen ontmoeten, de leuke backpackerbarretjes,het hele lichte bier waar je geen kater aan over houdt,de ‘bizarre' dingen (zo zit je in de bus naast een vrouwtje die vol walging haar mening uit over mijn armhaar: dat moest ik toch echt als de sodemieter epileren)

Wat ga ik niet missen? De onaardige locals, het leven uit een rugzak, de lange busritten (voordeel: een twee-uur-durende treinreis van Utrecht naar Groningen vind ik nooit meer ver) , het 24/7 zweten van de hitte, de muggen, kinderen worden hier veel geslagen, de onbegrijpelijke facebookblokkade van zowel de Chinese als Vietnamese overheid.

Bedankt voor alle support! Ik ga nog even vijf dagen genieten en keer dan weer terug naar het Nederlandse. Tot gauw!

Liefs uit Azie