Hoi allemaal!

Allereerst: Bedankt voor alle lieve berichtjes die iedereen steeds achter laat op mijn weblog en de mailtjes. Ontzettend leuk om te lezen!

Mijn tweede week op de school in inmiddels ingegaan en ik heb na vandaag maar liefst tien lesuren op mijn naam staan! Vorige week was alles erg vaag: geen enkele leraar sprak tegen ons, we kregen geen rooster o.i.d., hadden geen idee wat er van ons verwacht werd. Toen ik uiteindelijk op dinsdag zelf maar eens vroeg wanneer mijn lessen zouden beginnen, kreeg ik als antwoord: .... maybe.... next week (zoals Chinezen hier op ALLES maybe antwoorden). Dat hebben we maar opgevat als een extra weekje vakantie dus.. Hop, lekker weer de stad in. Alhoewel ik nog lang niet alles heb gezien in Beijing, vind ik het heerlijk om gewoon door de straten te struinen als een 'echte Beijinger' en niet altijd maar de toerist uit te hangen: ik voel me al helemaal thuis!

Afgelopen weekend ben ik samen met een aantal andere AIESEC´ers uit Beijing naar Datong geweest. Datong ligt ten westen van Beijing in Shanxi Province, en behoort (denk ik) tot een van de meest vervuilde steden op aarde. Daarmee paste dit tripje helemaal in mijn Sustainable Development avontuur. Wat een lelijke stinkstad. Het was een verademing om even andere mensen te ontmoeten en dat maakte het weekend vooral heel erg leuk. Een vijf' uur durende busrit bracht ons naar Datong. Eenmaal daar werden we werkelijk belaagd door taxichauffeurs die onderling een prijs afspreken en ons voor geen cent minder wilden meenemen:ware slachtoffers van de vrije markt.Het hostel uit de Lonely Planet bestond helaas niet meer (of bestond in elk geval niet voor ons, buitenlanders) maar al snel vonden we een ander hotelletje. Het werd me vrij snel duidelijk dat deze stad echt beduidend anders is dan Beijing, geen toerist te vinden! Mensen op straat staarden ons letterlijk aan en maakten stiekem foto´s van ons. ´s Avonds heb ik mijn eerste echte karaoke avond hier in China meegemaakt. Zo pauper als de stad is, zo superluxe was de club waar we heen gingen! Iedereen huurt een eigen kamertje met vers fruit en flessen whisky en zingt uit volle borst mee met de muziek, het was hilarisch! Het leuke en verbazingwekkende van het weekend was dat ik erachter kwam dat de andere trainees(die hier al een aantal maanden zitten)het chinees al aardig onder de knie hebben! Kwam goed uit voor dit weekend, aangezien niemand in Datong ook maar een woord engels sprak. Zondag hebben we met zn tienen een busje met chauffeur gehuurd die ons naar Hanging Monastry en de Yungang Caves heeft gereden. Prachtige plaatjes, waarvoor ik graag naar de foto´s verwijs! De busreis terug was er eentje die ik niet snel meer zal vergeten. We hebben ongeveer 45 vrachtwagens rechts ingehaald, 10 kuilen vermeden en elke keer als de buschauffeur op de rem trapte werd ik gelanceerd met stoel en al omdat deze los zat. Wat was in blij toen ik weer ´thuis´ was in het ´schone, veilige en Engels sprekende Beijing´ (nooit gedacht dat ik dit ooit zou zeggen..)

Bij aankomst op de school zondagavond kregen we om 11 uur toch eindelijk ons rooster. Ik geef mijn lessen samen met Brenton, een Canadese jongen. Op maandag hebben we 5 lessen en op woensdagochtend eentje. Vandaag moesten we ineens vier uur invallen voor de leraar Engels, dus hop: zonder enige voorbereiding voor de klas. Maar dat ging hartstikke goed, Brenton en ik blijken een superteam te zijn, dus dat scheelt. Onze lessen gaan dus vooral over duurzame ontwikkeling. De eerste les hebben we ze vertelt over de ondergang van Paaseiland (Lang leve Bedreigde Aarde!) en een milieu-quiz met ze gespeeld. Op de vraag wat wereldwijd de belangrijkste oorzaak is voor ontbossing, kozen de meeste leerlingen voor antwoord d) Producing Chopsticks. Hihi. Het is echt een uitdaging om iedereen bij de les te houden, want zodra we ook maar iets te lang aan het woord zijn is het chaos. De kinderen kunnen zich niet lang concentreren. Daarom doen we vooral continue spellen, quizzen etc, lekker interactief.

Alhoewel ik superveel leuke dingen meemaak hier in Beijing, is het niet altijd even leuk. Op de school is echt helemaal niks te doen. Zeker omdat we zo weinig lessen hebben voegen we niet veel toe en voel ik me compleet nutteloos. Daarom zat ik er vorige week echt even doorheen. Daarom heb ik allerlei hobbies gezocht om mezelf te vermaken: ik zit op yoga, heb een fiets gekocht, ga chinees leren, lees veel engelse boeken etc etc. Bovendien staan er tal van weekendjes weg op de planning dus heb ik iets om naar uit te kijken. Maandag ben ik bijvoorbeeld alweer vrij, wat maakt dat ik nu dus weer een week vrij heb, en ook in mei heb ik 1,5 week vakantie.. Shanghai? Hangzhou? Genoeg plannen! Gaandeweg leer ik steeds meer leraren op de school kennen die bereid zijn ons overal mee naar toe te nemen en ook metde andere AIESEC´ers in Beijing staan weer meetings op de planning. Grappig hoe snel je een netwerkje opbouwd in een compleet nieuw stad!

Oh ja, voor ik het vergeet: ik heb (weer) een nieuw mobiel telefoonnummer omdat die ander niet meer werkte: 0086 13521465994

Ni Hao!